Najlepsze inspiracje
zamiast gotowych rozwiązań.

Nowe

Pięciogwiazdkowy dzień :)

Przywództwo. Złote zasady wg Johna C. Maxwell’a (3 z 3)

J.C. Maxwell, Złote zasady. Przywództwo

Czego nauczyło mnie życie lidera

John C. Maxwell

Rozdział 6

Najlepsi liderzy są dobrymi słuchaczami

Steven Sample:

„wielu liderów jest okropnymi słuchaczami; myślą, że mówienie jest o wiele ważniejsze niż słuchanie. Jednak ponadprzeciętni przywódcy wiedzą, że najlepiej jest najpierw słuchać, a potem mówić. Gdy zaś słuchają, robią to bardzo efektywnie”.

„Gdy słuchamy bez zrozumienia, wpływa to negatywnie na jakość przywództwa i los tych, którymi zarządzamy… słyszymy połowę tego, co się do nas mówi, interpretujemy połowę tego, co słyszymy, rozumiemy z tego połowę i pamiętamy kolejną połowę… wszyscy powinniśmy rozwijać umiejętność aktywnego słuchania”.

Dlaczego dobrzy słuchacze są lepszymi przywódcami?

Bo:

  1. By zarządzań ludźmi, trzeba ich najpierw zrozumieć.
  2. Słuchanie jest najlepszym sposobem nauki.
  3. Słuchanie nie dopuszcza do eskalacji problemów.
  4. Umiejętność słuchania rodzi zaufanie.
  5. Umiejętność słuchania może udoskonalić organizację.

 Rozdział 7

Poznaj swoje silne strony i wykorzystaj je

„Zobacz, co robisz dobrze, i na tym się skoncentruj… Kilka lat trwało, zanim sobie to wszystko uporządkowałem, określiłem dokładnie moje silne strony i zatrudniłem ludzi, którzy rekompensowali moje słabości”.

Jak definiować osobisty sukces?

„sukces oznacza, że:

  • wiesz, jaki masz w życiu cel,
  • potrafisz maksymalnie wykorzystać swój potencjał,
  • siejesz nasiona, z których korzystają inni.

Jeśli ktoś chce się efektywnie rozwijać „zachęcam, by rozpoczęli ten proces od zdefiniowania swoich silnych stron, a nie koncentrowania się na brakach. Dlaczego? Dlatego, że cel w życiu zawsze związany jest z uzdolnieniami. W taki sposób to wszystko funkcjonuje. Nie jesteś powołany, by robić coś, do czego nie masz talentu. Możesz określić cel, odkrywając swoje silne strony i działając głównie w ich obrębie… Nie możesz w pełni wykorzystać swojego potencjału, jeśli ciągle będziesz koncentrował się na czymś, do czego nie masz uzdolnień. Możliwość doskonalenia się jest zawsze związania z umiejętnościami. Im bardziej w jakimś kierunku jesteś uzdolniony, tym większe masz możliwości doskonalenia się. Znam ludzi, którzy uważali, że będą mogli w pełni wykorzystać swój potencjał, gdy skoncentrują się na likwidowaniu własnych słabości. Czy wiesz jednak, co się dzieje, gdy cały czas pracujesz nad słabościami, a zaniedbujesz silne strony? Jeśli wkładasz w to wiele wysiłku, możesz co najwyżej osiągnąć poziom przeciętny! Nigdy go jednak nie przekroczysz. Pamiętaj przy tym, że nikt nie podziwia przeciętności i za nią nie nagradza”.

„Tylko wówczas, gdy efektywnie wykorzystujesz to, co w tobie najlepsze, także inni otrzymują coś wartościowego i będą mogli wspiąć się na wyższy poziom.

Jak odkrywać silne strony?

  1. „ Zadaj sobie pytanie: w czym jestem dobry?
  2. Bądź konkretny. Silne strony są zawsze bardzo konkretne.
  3. Zwracaj uwagę na to, co w tobie chwalą inni. Jeżeli zauważysz, że jakieś twoje cechy są nieustannie chwalone, zacznij je rozwijać.
  4. Porównaj się z konkurencją. Nie poświęcaj całego czasu na ciągłe porównywanie się z innymi – to nie ma sensu. Z drugiej strony nie powinieneś tracić czasu na robienie czegoś z czego inni są od ciebie lepsi…. Jeżeli brak ci talentu, żeby robić coś lepiej niż konkurencja, skoncentruj się na czymś innym”.

„Jeżeli chcesz być efektywnym liderem musisz rozwinąć w sobie umiejętność odkrywania i wzmacniania silnych stron podwładnych. W jaki sposób można tego dokonać?

  • Obserwuj i poznawaj ludzi, którzy są w twoim zespole.
  • Przekazuj pracownikom informacje, w jakim stopniu pasują do zespołu.
  • Informuj członków zespołu o miejscu każdego z nich.
  • Kładź nacisk na wzajemne uzupełnianie się członków zespołu, a nie ich konkurowanie ze sobą.

Rozdział 8

Podstawowym obowiązkiem lidera jest dostrzeganie rzeczywistości

 „Często mówię o tym, że ludzie zmieniają się tylko wówczas, gdy:

  1. Zostali tak zranieni, że muszą to zrobić;
  2. Nauczą się tyle, że chcą to zrobić;
  3. Otrzymują tyle, że mogą to zrobić.

W sytuacji, kiedy jedna z firm przynosiła trwałe straty  „mój brat Larry świetny w prowadzeniu … nakłaniał mnie, bym spojrzał prawdzie w oczy i podjął trudne decyzje. Jako lider wiedziałem, że podstawową dla zwyciężania zasadą jest: nie obwiniaj się! Nie dostrzegając rzeczywistości i nie podejmując decyzji o trudnych zmianach, obwiniałem siebie i zaczynałem czuć zniechęcenie.

Żeby sobie z tym poradzić warto sięgnąć do sześciu zasad Jacka Welcha:

  1. Kontroluj swoją przyszłość lub ktoś to zrobi za ciebie.
  2. Akceptuj rzeczywistość taką, jaka jest, a nie taką jaka była, lub taką, jaką byś chciał, by była.
  3. Bądź wobec wszystkich szczery.
  4. Nie zarządzaj. Przewódź.
  5. Zmieniaj się zanim okoliczności cię do tego zmuszą.
  6. Jeżeli nie masz przewagi konkurencyjnej, nie konkuruj.

„Gdy przeczytałem te rady prezesa prezesów, zdałem sobie sprawę, że pięć spośród sześciu dotyczy mierzenia się z rzeczywistością”.

„Jedną z pułapek, w które może wpaść nieostrożny lider, jest koncentrowanie się na wizji kosztem twardej rzeczywistości. Jednak dobrzy liderzy są zarówno wizjonerami, jak i realistami… znajomość rzeczywistości jest fundamentem pozytywnej zmiany”.

„Jeżeli jesteś optymistą… w naturalny sposób motywujesz ludzi do działania, musisz przywiązywać szczególną uwagę do dostrzegania rzeczywistości i stania mocno na ziemi. Nieustannie kontroluj:

  • Sytuację – jest ona często gorsza niż ci się wydaje;
  • Proces – jest zazwyczaj dłuższy, niż ci się wydaje;
  • Cenę – koszty są zazwyczaj większe, niż ci się wydaje.

Pytania pozwalające zdefiniować rzeczywistość:

  1. Jaka jest sytuacja w rzeczywistości? Czy inni zgadzają się z twoją oceną?
  2. Czy mogę określić wszystko, co składa się na rzeczywistość?
  3. Które problemy można rozwiązać? Na co mam wpływ?
  4. Jakie mam możliwości wyboru?
  5. Czy mogę realizować opracowany plan?
  6. Czy członkowie zespołu wezmą udział w realizacji planu?

„Pytania te pozwalają patrzeć realistycznie, a nie prześlizgiwać się nad problemami i myśleć optymistycznie o przyszłości… Możemy prezentować poglądy lub styl życia oderwane od rzeczywistości, lecz pewnego dnia trzeba będzie zapłacić za to prawdziwą cenę”.

„Największym głupcem jest ten, kto oszukuje samego siebie”.

„Umiejętność definiowania rzeczywistości oznacza, że jako przywódcy myślimy realistycznie i dostrzegamy konsekwencje naszych działań w dalszej perspektywie, a poza tym jaśniej niż ci, którzy są dookoła nas… Moja niezdolność do właściwej oceny stanu rzeczy przyniosła szkody nie tylko mnie, lecz także innym osobom. Ludzie stracili pracę, zespoły rozpadły się, marzenia nie zostały zrealizowane; najsmutniejsze jednak było to, że skończyły się niektóre przyjaźnie”.

Obrona przed nierealistycznym myśleniem

  1. Przyznaję się do słabych stron. .. jak alkoholik na zebraniu AA mówi: „jestem alkoholikiem” – mówię np. : brak mi realizmu, zbyt optymistycznie oceniam przedsięwzięcia.
  2. Szukam realiów. W pracy potrzebuję osób, które będą mnie uzupełniały, rekompensowały moje słabe strony.
  3. Szukam ludzi potrafiących mówić prawdę. Każdy lider potrzebuje ludzi, którzy będą mu mówili, co naprawdę myślą, a nie gromady potakiwaczy… Rzeczywistość jest taka, że wiele osób nie chce jej poznać. Dlatego chyba dobrym pomysłem jest proszenie innych, by nam pomogli.
  4. Szukam kogoś, kto potrafi patrzeć z zewnątrz, by sprawdzić, czy się nie mylę.

Skoro „mam problem z realistyczną oceną sytuacji… muszę mieć więcej niż jedno narzędzie i starać się poznać rzeczywistość z różnych punktów widzenia, by sobie z tym radzić”.

„Nigdy nie zapominaj, że sposób, w jaki definiujesz rzeczywistość określa to, jak przewodzisz i dokąd dążysz. Ma on także wpływ na ludzi, którzy idą za tobą. Innymi słowy, od tego zależy bardzo wiele”.

„Wielcy liderzy stojący na czele najlepszych firm potrafią spojrzeć rzeczywistości w oczy i dokonać odpowiednich wyborów”.

Rozdział 9

Gdy chcesz ocenić, jak radzi sobie lider, przyjrzyj się ludziom, którymi zarządza

„efektywność ludzi zależy od jakości przywództwa”.

„Jeżeli chcesz zobaczyć, czy lider odnosi sukces i czy jest efektywny, nie patrz na niego i nie słuchaj, co mówi. Zainteresuj się tym, jaka jest sytuacja jego ludzi.

Pytania  pozwalające lepiej poznać sytuację podwładnych lidera:

 

Pytanie nr 1: Czy ludzie idą za mną?

Gdy lider wie, dokąd zmierza, a jego ludzie są przekonani o tym, że on wie, zaczyna powstawać atmosfera zdrowego zaufania. Relacje oparte na zaufaniu stają się coraz silniejsze, gdy lider nieustannie wykazuje się kompetencją. Za każdym razem, gdy przywódca podejmuje trafną decyzję podpartą właściwą motywacją, relacje te stają się coraz lepsze, a zespół wzmacnia się.

Jako lider nigdy nie powinieneś oczekiwać od innych lojalności, zanim nie zbudujesz z nimi pozytywnych relacji i nie zasłużysz na ich zaufanie… Lojalność ludzi jest nagrodą dla tego lidera, który na nią zasłużył, a nie dla tego, który jej wymaga.

Pytanie nr 2: Czy ludzie się zmieniają?

Dobrzy liderzy starają się postępować tak, by ludzie mieli do nich zaufanie. Wielcy liderzy tak wpływają na ludzi, by ufali oni sobie samym… Ludzie wydobywają z siebie to, co najlepsze tylko wtedy, gdy się zmieniają, a chcą się zmieniać wówczas, gdy efektywny lider stworzy do tego warunki.

Pytanie nr 3: Czy ludzie stają się coraz lepsi?

Rozwijanie ludzi i dbanie o to, żeby byli coraz lepsi, jest najważniejszym powołaniem lidera – uważa pisarz Dale Galloway… W środowisku biznesowym wiele mówi się o wynajdywaniu i rekrutowaniu dobrych ludzi. To bardzo ważne. Jednak, jeżeli nawet znajdziesz najlepszych, jakich tylko możesz, a nie będziesz ich rozwijał, twój konkurent, który to robi, wkrótce cię prześcignie… Najlepsi liderzy pomagają swoim ludziom nie tylko w rozwoju zawodowym, lecz także życiowym. Pomagają im stać się lepszymi ludźmi, a nie tylko lepszymi pracownikami… Jeżeli ludzie się nie doskonalą winy należy szukać u lidera.

Pytanie nr 4: Czy ludzie odnoszą sukcesy?

Najważniejszym miernikiem jakości przywództwa są zawsze wyniki… Jeżeli zespół, dział lub organizacja nie osiągają zamierzonych celów, odpowiedzialność za to spada na lidera… Liderzy osiągają sukcesy, żeby robić wrażenie na innych ludziach, lecz wpływ wywierają dopiero wówczas, gdy sukcesy osiągają ci, którzy podążają za nimi”.

Rozdział 10

Nie wysyłaj kaczek do szkoły dla orłów

„Doświadczenie dało mi cenną lekcję: bez względu na to, jak bardzo bym starał się pomóc ludziom, nie każda osoba będzie reagowała w taki sam sposób. Niektórzy ludzie przyjdą na konferencję i ich życie zacznie się zmieniać. Inni zignorują wszystko, co usłyszą. Jedni się zmienią, inni nie. Zawsze było to dla mnie powodem do frustracji. Pragnę, by wszyscy uczyli się, zmieniali, rozwijali i doskonalili!”

„Pierwsza zasada zarządzania jest następująca: nie wysyłaj kaczek do szkoły dla orłów. Dlaczego? Daltego, że nie przynosi to efektów. Jeżeli chcesz mieć dobrych ludzi, znajdź ich, zamiast starać się zmienić tych, którzy nie mają potencjału. Oni sami mogą się zmienić, jeżeli będą chcieli; lecz ty ich nie zmienisz. Jeżeli chcesz mieć dobrych ludzi, musisz ich znaleźć. Jeżeli chcesz zatrudniać ludzi mających motywację, musisz ich znaleźć, a nie motywować…

Człowiek, który osiągnął sukces finansowy mówi do tysiąca ludzi: przeczytałem taką a taką książkę i dzięki niej zacząłem się bogacić. Ile osób z tego tysiąca pójdzie i kupi książkę? Niewiele. Czy to nie jest niewiarygodne> Dlaczego wszyscy jej nie przeczytają? Zagadka umysłu…

Złóż to na karb zagadki umysłu i nie trać czasu, starając się zmieniać kaczki w orły. Zatrudniaj ludzi, którzy mają motywację i chęć bycia orłami, i pozwól im szybować”.

„Całe lata żyłem w błędnym przekonaniu , że jeżeli będę ciężko pracował i nauczał właściwych zasad, uda mi się zmienić kaczki w orły. Nie ma takiej możliwości. Muszę przyznać, że była to dla mnie trudna lekcja. Szczerze wierzę, że każdy człowiek jest wartościowy. Przez lata wierzyłem, że każdy może nauczyć się wszystkiego. W efekcie ciągle chciałem wysyłać kaczki do szkoły dla orłów… dlaczego tego nie robię…”

Trzy powody, żeby nie wysyłać kaczek do szkoły dla orłów:

  1. Gdy wyślesz kaczki do szkoły dla orłów, poczują się sfrustrowane. Kaczki nigdy nie będą orłami i nie chcą nimi być. Są tym kim być powinny – kaczkami… Lider powinien właściwie dobierać ludzi do wymagań stanowiska – tak, by mogli osiągnąć sukces… zawsze powinien dopingować ludzi, by wychodzili ze strefy komfortu, lecz jednocześnie.. pilnować, by pozostawali w obszarze swoich silnych stron.
  2. Gdy wyślesz kaczki do szkoły dla orłów, orły poczują się sfrustrowane. Ludzi pragnących szybko działać i wysoko się wznosić łatwo frustrują osoby chcące je powstrzymać.

Gdy wyślesz kaczki do szkoły dla orłów, poczujesz się sfrustrowany. Nie szukaj w ludziach tego, w co Bóg ich nie wyposażył.

Trackback z twojego serwisu.

Komentarze (1)

  • Tomek

    |

    Świetnie postawione pytania. Niestety robienie z kaczek orłów to defekt naszej machiny konsumpycjno-motywacyjnej. 🙂

    Reply

Pozostaw komentarz

%d bloggers like this: