Najlepsze inspiracje
zamiast gotowych rozwiązań.

Nowe

Pięciogwiazdkowy dzień :)

Wpis oznaczone ‘Carta Blanca’

Jaka zbrodnia? Jaka kara? Pani Władzo? za co ten mandat?

Mózg incognitoSądownictwo postrzega ludzi jako istoty racjonalnie myślące. Świadomie coś rozważamy, po czym decydujemy się na określone działanie. Sami dokonujemy wyborów. Dlatego właśnie oskarżyciel musi nie tylko udowodnić, że popełniono czyn karalny, ale równie, że sprawca miał świadomość tego, co robi. Jeśli umysł miał pełną kontrolę nad ciałem, człowiek jest obarczany pełną odpowiedzialnością za swoje zachowanie.

Ten model racjonalnego myślenia wynika z naszej intuicji, lecz (…) rodzi pewne wątpliwości. Biologia i wymiar sprawiedliwości nie mogę się w tej kwestii zgodzić. Kształt naszej osobowości zależy przecież od wielu złożonych czynników biologicznych. Nie przychodzimy na świat jako czyste karty, nie korzystamy ze świata wedle naszego uznania, nie wszystkie wybory stoją przed nami otworem. W istocie nie wiadomo nawet, do jakiego stopnia nasze świadome „ja” – w odróżnieniu od „ja” genetycznego i nerwowego – w ogóle podejmuje decyzje. I tu dochodzimy do sedna problemu. Jak możemy karać ludzi za różne zachowania, skoro trudno nam stwierdzić, czy w ogóle mieli jakiś wybór.

Źródło: David Eagleman, Mózg incognito, Carta Blanca, Warszawa 2012 , s. 147


Zastanawiałem się kiedyś, gdyby przyszło mi żyć w innym kraju, w innej kulturze w innym środowisku, z inną historią, innymi wartościami którymi kieruje się społeczeństwo, to czy byłbym w stanie być dobrym obywatelem, który konsekwentnie stosuje się do praw tam obowiązujących. Początkowo sądziłem, że tak by nie było. Różnice w doświadczeniach społecznych natychmiast prowadziłyby do nie tyle konfrontacji z prawem, co nieustannych wątpliwości czy to zgodne z jego literą. I wtedy przyszło olśnienie: nie miałbym żadnych problemów do stosowania się do praw, których nie rozumiem, bo przecież tu, w Polsce też ich nie rozumiem i jakoś z dnia na dzień żyję.

Czytaj dalej   Brak komentarzy

Mit pracy zespołowej poszedł w diabły

Książki, cytatyMimo wielu zalet, według Elliotta Jaques’a zespoły nie spełniają pokładanych w nich nadziei. Jednostki zebrane razem tworzą coś mniejszego niż suma pojedynczych części a to dlatego, że rozdzielenie wysiłku na kilka osób prowadzi zarówno do rozmycia odpowiedzialności, jak i pomieszania ról. W zespole można się ukryć. Odpowiedzialność spada na wszystkich i na nikogo, a gdy kończy się zebranie, nie ma pewności, kto co powinien robić. Nawet jeśli osiągnięto porozumienie, to sama praca – czyli to, do czego powołano zespół – gdzieś przepada. Co gorsza, „drużyna” zbiera się również wtedy, kiedy nie ma żadnego meczu do rozegrania, czyli wcale nie jest zespołem, ale wygodnicką grupą, która w ostateczności zaczyna wytwarzać pracę dla samej siebie.

Źródło: Robert Rowland Smith, Śniadanie z Sokratesem, Carta Blanca, Warszawa 2012, s. 57

Czytaj dalej   Brak komentarzy

Człowieku, zobacz człowieka w człowieku

Książki, cytatyPróbując zrozumieć zawiłości ludzkiego zachowania psycholodzy i ekonomiści odwołują się niekiedy do tak zwanej teorii podwójnego przetwarzania. Według niej mózg składa się z dwóch odrębnych systemów: jeden jest szybki, zautomatyzowany i niedostępny świadomości, drugi powolny, poznawczy i świadomy. Ten pierwszy można nazwać automatycznym, ukrytym, heurystycznym, intuicyjnym, holistycznym, reakcyjnym i impulsywnym, drugi jest poznawczy, systematyczny, jawny, analityczny, działający w oparciu o określone zasady oraz refleksyjny. Oba toczą ze sobą nieustanną walkę. (…)

Szukając nazwy dla tych systemów (…) postanowiłem skorzystać z terminów znanych nam wszystkim: będziemy je nazywać systemem racjonalnym oraz emocjonalnym. Nazwy te są ogólne i niedoskonałe lecz dobrze oddają istotę wewnętrznej rywalizacji mózgu. System racjonalny dba o analizę zjawisk zachodzących w otaczającym świecie, zaś emocjonalny monitoruje stan organizmu.

Źródło: David Eagleman, Mózg incognito, Carta Blanca, Warszawa 2012 , s. 147

Czytaj dalej   Brak komentarzy

Empatia – „choroba” zaraźliwa. Unikaj leczenia!

Książki, cytatyCoraz więcej badań sugeruje, że szczęśliwe mózgi z trudnością odróżniają obserwowanie akcji od uczestniczenia w niej. Empatia – mogąca być również „chorobą zakaźną” – polega częściowo na zdolności przejmowania czyichś emocji w doświadczeniu współodczuwania. Przychodzi mi to zawsze na myśl, gdy oglądam nieudane występy komików. Czuję się zażenowany i zawstydzony, jak gdybym sam sam stał na scenie przed tłumem ludzi, których nie potrafiłem rozweselić, wpatrujących się we mnie tępym wzrokiem. Do podobnej sytuacji dochodzi wtedy, gdy zostajemy zainfekowani czyimiś emocjami; nasze mózgi z trudem usiłują wtedy oderwać się od tego, co się dzieje z emocjami obserwowanych ludzi. Badania potwierdziły nawet fakt odczuwania fizycznego bólu w sytuacjach silnego cierpienia osób bardzo nam bliskich.

Źródło: David Disalvo, Mózg na manowcach, Carta Blanca, 2013

 

Czytaj dalej   Brak komentarzy